ترامن به قدر خودت در جهان دوست دارم.

ترا مثل آن دختر شاه پریان که قصرش.

بنا گشته در عمق یک داستان دوست دارم.

تو جاری شدی در رگم،در تمام وجودم.

تو آبی،ترا چون نهالی جوان دوست دارم.

تو روح منی،بی تو من مرده ام،هیچ هیچم.

تو جانی،ولی من ترا بیش از آن دوست دارم.

ترا با امیدی که مرغابی بی پناهی.

پرد سوی دریاچه ای بی نشان دوست دارم.

تو سرشارعطری،تو شور آفرینی،تو سبزی.

ترا چون گذرگاه پروانه گان دوست دارم.